(installatie in twee delen)
Van de Amerikaanse Emily Dickinson (1830-1886) zijn 1775 gedichten bekend. Ze zijn gevarieerd in vorm en inhoud: licht, serieus, met humor en vaak met de tuin als onderwerp. Vanwege een chronische ziekte leidde ze vanaf haar 30ste jaar een teruggetrokken bestaan in het huis van haar familie. Met mijn installatie probeer ik de bezoeker haar stille witte wereld te laten ervaren.
Emily Dickinson
Deze installatie bevond zich in de kelder van Huis Kernhem (anno 1803) in Ede.
bekijk videoregistratie Emily Dickinson (± 3 minuten)
Emily Dickinson omringde zich graag met sterk ruikende bloemen om haar onaangename lichaamsgeur, ten gevolge van een chronische nierziekte, te camoufleren. ‘Vaders huis en mijn tuin, dat is mijn wereld,’ schreef ze.
Rondom de vijver staan geurende lelies. Op de bodem van de vijver ligt haar portret, aangebracht op een ovale spiegel. Als je hierin kijkt, vermengt jouw gezicht zich met dat van Emily.
Deze installatie stond in de hal van Huis Kernhem.
Deze installaties zijn gemaakt voor het beeldend kunst festival 'Voorbij de laatste Roos' in Ede. De deelnemers hebben zich laten inspireren door het leven en de poëzie van Emily Dickinson.